Wat Maakt een Goede Hoefbescherming?

Vroeger was alles eenvoudig: paarden werden op blote voeten gehouden of beslagen met stalen hoefijzers. Maar de tijden zijn veranderd: aan de ene kant zijn de eisen aan klauwbescherming veranderd door het veranderde gebruik van onze paarden en veranderde huisvestingsomstandigheden. En aan de andere kant hebben nieuwe ontwikkelingen - met name in de kunststoftechnologie - steeds nieuwe vormen van klauwbescherming mogelijk gemaakt. Er is inmiddels een veelvoud aan producten op de markt en als paardeneigenaar heb je vaak keuze te over: ijzeren hoefijzers, kunststof hoefijzers, gelijmde hoefbescherming (plaat + spanbanden), gelijmde hoefbescherming (schaal), hoefschoen of klittenband? !

Bij twijfel moet de keuze natuurlijk altijd gemaakt worden door een professional ter plaatse - niet elke hoefbescherming is geschikt voor elk paard in elke situatie. Maar als paardeneigenaar moet u ook de voor- en nadelen van de afzonderlijke varianten kennen, omdat u uw paard en zijn problemen het beste kent. En u beschikt over de nodige tools om competent van gedachten te wisselen met uw klauwverzorger.

Daarom willen wij u hier uitleggen aan welke eisen moderne klauwbescherming doorgaans moet voldoen. Uitzondering hierop zijn uiteraard veterinaire maatregelen (bijvoorbeeld bij een hoefbotbreuk)!

Het allerbelangrijkste is natuurlijk dat de hoefbescherming je paard dient. Daarom willen we eerst de eisen verduidelijken vanuit het oogpunt van paardengezondheid voordat we kort laten zien welke andere criteria er zijn vanuit het oogpunt van de paardeneigenaar en hoefsmid.

De hoef van een paard is niet zoals de andere. Daarom moet de hoefbescherming ook aanpasbaar zijn aan de verschillende hoefvormen. Bij gelijmde hoefbescherming, die uit twee delen bestaat (dus geen vaste schaal, maar aparte bodemplaat en banden) is dit meestal zonder problemen het geval en kunnen sommige hoefschoenen ook tot op zekere hoogte aan de hoef aangepast worden.

Als de hoefbescherming moeilijk of niet af te stellen is vanwege de constructie (bijvoorbeeld vaste schalen) of het materiaal (ijzer, etc.), moet toch een geschikte vorm voor de hoef worden gevonden. Helaas is er soms nog de tegenovergestelde benadering te vinden: de vorm van de hoef wordt aangepast aan de hoefbescherming. Dit heeft echter ernstige nadelen: aangezien alleen de buitenste hoefvorm (d.w.z. de wanden) zijn aangepast aan de hoefbescherming, past het hoefkapsel dan niet meer bij de "binnenwerking" van de hoef. Zo kan het zijn dat de hoefwand op sommige plaatsen te dun is geschaafd en dan niet meer voldoende stabiel is.

Een goede hoefbescherming moet enerzijds rekbaar en anderzijds draaibaar zijn. Waarom? Heel eenvoudig: alleen zo kan het hoefmechanisme optimaal functioneren. Het hoefmechanisme is verantwoordelijk voor een aantal belangrijke functies; Welke (en waarom) hebben we hier nader beschreven: Hoefmechanisme

De elasticiteit van de hoefbescherming is niet alleen belangrijk voor het hoefmechanisme, maar ook voor een correcte groei. Zoals je waarschijnlijk al gemerkt hebt, staan ​​de hoefwanden niet recht op de grond, maar schuin. Dat wil zeggen, de hoef is aan de onderkant (grond) breder dan aan de bovenkant van de kroon. De hoef groeit dus conisch naar beneden, met ongeveer 1 cm per maand.Gedurende deze tijd groeit de hoef tot 8 mm breed! Als het hoefkapsel nu echter aan de onderrand op een bepaalde maat wordt gefixeerd door de hoefbescherming, kan de hoef alleen maar recht naar beneden groeien.De gevolgen hiervan zijn ernstig: de hoef is vernauwd en dus kleiner. De zool kan niet meer over de volledige breedte worden uitgerekt en begint in plaats daarvan naar binnen te buigen. Dit betekent: de zool ontwikkelt een onnatuurlijk hoge boog, die naar binnen drukt op het kistbeen. Dit wordt dan "zooldruk" genoemd en kan extreem pijnlijk zijn voor het paard.

Het is dus uiterst belangrijk dat een goede hoefbescherming voldoende elasticiteit heeft om zijdelingse uitzetting van de hoef mogelijk te maken, evenals torsie in het balgebied en het hoefmechanisme.

Hier is nog een interessante video over het hoefmechanisme: Video

Elke keer dat uw paard zijn hoef op de grond laat landen, wordt er slagenergie gegenereerd. In de natuur loopt het paard blootsvoets over zachte grond; onder deze omstandigheden neemt de hoef een deel van deze energie op en zorgt zo voor demping (we hebben dit nader toegelicht in het artikel over het hoefmechanisme). Als je paard dus gezonde blote voeten heeft en ook over zachte grond loopt, dan is het goed uitgerust om deze krachten probleemloos aan te kunnen.

Maar hier is het addertje onder het gras: veel paarden lopen op zeer onnatuurlijke, vaak onbuigzame grond, b.v. B. beton, asfalt of verdichte natuurlijke grond (met name verharde paddocks zonder voldoende houvast). De natuurlijke dempingsmechanismen van het paardenbeen zijn niet ontworpen voor dergelijke vloeren en vroege tekenen van slijtage van de gewrichten (artrose, enz.) kunnen het gevolg zijn. Daarom, als uw paard veel beweegt op zeer harde en onbuigzame grond, dan moet de hoefbescherming extra demping bieden, niet alleen om het hoefkapsel te beschermen tegen slijtage, maar ook om de gewrichten te beschermen tegen beschadiging.

Natuurlijk geldt hetzelfde als de hoef al gezondheidsproblemen heeft en de natuurlijke dempingsmechanismen niet meer voldoende functioneren: versleten gewrichten, een kleine boog of een onvolgroeide hoefkikker zijn slechts enkele van de vele voorbeelden van wanneer extra "schok" absorptie" wordt geleverd door de hoefbescherming moet zijn.

De hoefbescherming mag in geen geval extra krachten veroorzaken wanneer deze de grond raakt! Dit betekent dat als bijvoorbeeld hard metaal met momentum harde grond raakt, het microtrillingen veroorzaakt. Deze moeten dan door de hoef of het paardenbeen worden opgenomen en beschadigen met name de kleine teengewrichten. Dit is ook de verklaring waarom tuigpaarden bijzonder vaak worden aangetast door schelp (= hoef- en coronaire artrose).

Een andere belangrijke factor voor de hoefgezondheid is het gewicht van de hoefbeschermer. Dit geldt met name voor de gewrichten, want: elke keer dat je paard een been optilt en naar voren leidt, werken centrifugale krachten op het been van het paard. Om dit te doen, moet je je voorstellen dat het been van het paard bestaat uit een "ketting" met afzonderlijke stijve elementen (de botten) die bij elkaar worden gehouden door flexibele verbindingen (de pezen en ligamenten).Als je paard nu een voet naar voren zet met een zwaai, hoe meer zwaai de beweging heeft en hoe hoger het gewicht dat aan het einde van deze "ketting" hangt, hoe hoger de krachten op deze flexibele verbindingen trekken. Dus als je paard galoppert, de kracht verhoogt bijvoorbeeld het gewicht van de hoefbeschermer aan het einde van zijn been tot een veelvoud van het oorspronkelijke gewicht.

Enerzijds zorgt dit natuurlijk voor een overmatige belasting van de pezen en ligamenten. Anderzijds speelt ook het type bevestiging van de hoefbescherming een rol. Bij een hoefschoen die tegen de hoefwand rust en de bal van de voet omsluit, wordt dit "balanceringsgewicht" over een relatief groot gebied verdeeld en daardoor relatief weinig belast op de afzonderlijke gebieden. Als daarentegen een hoefbescherming alleen met een handvol spijkers aan de hoefwand wordt bevestigd, concentreert de centrifugaalkracht zich op een heel klein oppervlak en vormt een puntbelasting voor de hoefwand.

Om u een idee te geven van het gewicht van de verschillende varianten van hoefbescherming, hebben we hier een voorbeeldlijst samengesteld:

- normaal hoefijzer: ~550g

- Stalen hoefijzer met kunststof coating: ~350g

- Aluminium hoefijzer: ~120g

- sticker (plastic omhulsel): ~200g

- stickers (grondplaat + lipjes): ~210g

- hoefschoen: vanaf 250g

De exacte waarden zijn natuurlijk altijd afhankelijk van de grootte en de respectievelijke fabrikant en moeten daarom alleen als gemiddelde waarden worden beschouwd. Afhankelijk van het type bevestiging worden ook spijkers of lijm als gewicht toegevoegd.

Hoe meer uw paard in snellere gangen beweegt en daarom zijn benen worden blootgesteld aan hoge middelpuntvliedende krachten, des te belangrijker is het dat de hoefbescherming zeer licht is en op een zo groot mogelijk gebied op de hoef wordt gemonteerd.

Een zeer belangrijke vereiste voor een goede hoefbescherming, waar vaak te weinig aandacht aan wordt besteed, is de flexibele ondersteuning van de straal. Waarom? Het is simpel: de hoefkikker is van nature gebouwd om grondcontact te hebben in het achterste derde deel. Het vervult niet alleen een belangrijke dempende functie, maar helpt ook bij de verdeling van de last. De kikker ontlast zo de hielwanden, die anders aan te veel druk zouden worden blootgesteld en dus dunner en zwakker zouden worden. Dit kan zo ver gaan dat de hielwanden omhoog duwen en daarmee de bijbehorende spijlen in de hoef drukken. Het resultaat van deze verkrampte hielsituatie is vaak het gevreesde "scheenbeensyndroom".

Naast het verlichten van de druk op de hielwanden, is de straalsteun vooral belangrijk voor het reeds genoemde hoefmechanisme: wanneer het achterste gedeelte van de straal wordt belast, duwt deze de ballen uit elkaar via de straal en de balvulling en zorgt er zo voor dat het hoefkapsel uitzet verwijdt in de rug.

Als de kikker echter "in de lucht hangt" en geen contact heeft met de grond, kan er snel een vicieuze cirkel ontstaan: door het ontbreken van tegendruk worden de hielkussentjes samengedrukt. Hierdoor wordt de bloedcirculatie in het achterste deel van de hoef belemmerd en wordt het straalbeen minder goed aangevoerd. Uiteindelijk, door het gebrek aan stimulatie en toevoer van voedingsstoffen, wordt er minder kikkerhoorn geproduceerd en atrofeert de kikker. Vaak ontwikkelt zich dan tegelijkertijd spruw, omdat door de kneuzing diepe en smalle sulcusgroeven ontstaan ​​waarin de mest bijzonder goed is en bacteriën gedijen bij afwezigheid van lucht.

Daarom is het uitermate belangrijk dat de hoefbescherming voldoende ondersteuning biedt voor de kikker. Als de kikker al is gedegenereerd, helpen extra inlegzolen vaak om de grond weer onder druk te zetten en de groei te stimuleren.

Natuurlijk kan elk onnatuurlijk materiaal op de hoef de individuele beweging van je paard beïnvloeden. Soms is dit zelfs gewenst, b.v. B. op het gebied van gangenpaarden. Meestal wil je dat niet, want om je paard op de lange termijn gezond te houden, mag het natuurlijke loopmechanisme niet onnatuurlijk worden verstoord. Alle bewegingen die uw paard van nature niet vertoont (bijv. omdat het door zijn structuur niet of slecht in staat is om dit te doen) mogen zelfs met hoefbescherming niet kunstmatig worden gegenereerd, omdat dit anders zou leiden tot overmatige slijtage van het bewegingsapparaat systeem .

Om de natuurlijke bewegingen van uw paard te behouden, is het daarom belangrijk dat bijvoorbeeld het afrolpunt van de klauwbescherming kan worden gereset. Dit komt overeen met de natuurlijke stapbeweging van het paard, waardoor het moeiteloos over de teen rolt. Als het dit niet kan, krijgt het hoefkapsel bij elke stap meer trekkracht, waardoor de staven in de hoef kunnen komen en op het hoefkatrolcomplex kunnen drukken. Het resultaat is heel vaak dat er traditionele kostuums onder worden gedragen.

Als het breekpunt van de klauwbescherming niet in de fysiologisch correcte positie kan worden teruggezet, blijft de voet ook langer op de grond. Als de voorhoeven aangetast zijn, komt het vaak voor dat de paarden met hun achterbenen in de bal van hun hielen stappen of een onnatuurlijk bewegingspatroon ontwikkelen.

Bovendien kan het materiaal van de hoefbescherming het bewegingsverloop beïnvloeden. Dit hangt vaak af van de betreffende ondergrond: metalen hoefbescherming glijdt meer op gladde vloeren (beton, asfalt) dan een kale hoef. Kunststof die te zacht is daarentegen remt een onnatuurlijke hoeveelheid af en vormt zo een extra belasting van de gewrichten.Het optimum ligt dus ergens in het midden: kunststof met een hardheid vergelijkbaar met die van een kale hoef.

Hoe meer je paard rijdt op een gladde ondergrond, hoe meer je moet letten op de juiste materiaaleigenschappen als het gaat om hoefbescherming.

Een goede hoefbescherming mag ook geen struikelblok veroorzaken. In principe kan struikelen natuurlijk verschillende oorzaken hebben (bijvoorbeeld spanning in de rug), maar soms wordt het ook veroorzaakt door ongeschikte hoefbescherming. Onhandige hoefschoenen kunnen bijvoorbeeld leiden tot struikelen, vooral bij paarden die de neiging hebben om weinig beenactie te vertonen. Aan de andere kant kan ook een te rigide hoefbescherming de oorzaak zijn: hoe meer het hoefmechanisme wordt belemmerd, hoe minder het paard in zijn hoeven voelt. Als het paard echter zijn voeten niet meer goed voelt, zal het veel vaker struikelen. Een overeenkomstige flexibiliteit van de hoefbescherming is daarom ook belangrijk voor het behoud van het natuurlijke bewegingspatroon en het loopgedrag.

Het laatste punt dat we hier willen noemen is het hygiëne aspect. Een goede hoefbescherming moet ofwel besmetting van de hoef voorkomen (bijvoorbeeld door kritieke gebieden af ​​te sluiten) of ervoor zorgen dat de hoef goed kan worden gereinigd

Helaas is vooral dit punt een nadeel bij veel klauwbeschermingsvarianten. Want zodra de hoef wordt beschermd tegen overmatige slijtage, worden min of meer veel delen van de hoef bedekt.Staat het paard in een schone omgeving, dan is dit meestal geen probleem, staat het paard daarentegen uren in de met urine doordrenkte modder, dan begint het onder de meeste hoefbeschermingsopties snel te rotten.

In het algemeen geldt echter het volgende: hoe meer de hoef zijn natuurlijke bewegingsbereik (hoefmechanisme) kan waarmaken, hoe resistenter de individuele structuren zijn en daarom beter bestand zijn tegen dergelijke belastingen.

Maar geschikte hoefbescherming betekent ook de hoef beschermen tegen mechanische schade. Dit betekent dat bestaande schade (bijv. uitbarstende muren) niet wordt verergerd en natuurlijk onder geen enkele omstandigheid door de hoefbescherming mag worden veroorzaakt - want dan zou het gevoel van "bescherming" tot ad absurdum leiden. Dit geldt ook voor het aanbrengen en verwijderen van de hoefbescherming: als er bijvoorbeeld gaten in de hoefwand worden gemaakt om de bescherming te bevestigen, schaadt dit niet alleen de stabiliteit van het hoornkapsel, maar biedt dit ook toegangspunten voor bacteriën en schimmels .

Naast de tot nu toe genoemde eisen vanuit het oogpunt van klauwgezondheid, zijn er nog andere criteria waaraan een goede klauwbescherming vanuit het oogpunt van ons mensen moet voldoen.

Een goede hoefbescherming moet de hoef betrouwbaar beschermen tegen overmatige slijtage tussen het bekappen. Bij permanente hoefbescherming (schoenen, stickers of 24-uurs hoefschoenen) wordt slijtage volledig voorkomen en de interval tussen twee behandelingen mag daarom niet langer zijn dan 4-6 weken, anders kan het teruggroeiende hoefmateriaal een negatief effect hebben op de hoef . Dit is dus ook de periode dat een permanente hoefbescherming normaal gesproken op de hoef moet blijven zitten, ongeacht het weer of gebruik. Natuurlijk kan het keer op keer voorkomen dat een paard zelf van de hoefbescherming glijdt - maar dit zou de uitzondering moeten zijn voor een paard met een gemiddeld postuur en normaal gangwerk.

De situatie is anders bij hoefbescherming die verwijderbaar is, dat wil zeggen bij hoefschoenen en hoefbescherming die kan worden vastgehaakt. Ook hier zijn er individuele modellen die zijn ontworpen voor permanent gebruik (bijvoorbeeld patiëntenschoenen), maar in de regel worden de meeste varianten zo gemaakt dat ze indien nodig per uur of per dag kunnen worden aan- en uitgetrokken. Aangezien dit soort hoefbescherming niet met een vaste verbinding aan de hoef wordt bevestigd, is de eis aan duurzaamheid hier anders: de tijdelijke verbinding (d.w.z. het klittenband of gesp) moet gedurende de draagperiode zonder te verschuiven op de hoef van het paard blijven zitten. Dit betekent dat de hoefbescherming niet zomaar vaarwel mag zeggen of aan de hoef moet draaien, ook niet bij sportgebruik. Individueel aanpassingsvermogen is de beste garantie om aan deze eis te voldoen.

De duurzaamheid verwijst niet alleen naar het foutloos blijven op de hoef van het paard, maar ook naar de materiaalmoeheid. Dat wil zeggen: hoeveel slijt het materiaal als de hoefbescherming door je paard wordt gedragen?

Naast het gewicht van uw paard is ook het gebruik bepalend voor de "kilometerstand" van de hoefbescherming. Dat wil zeggen, hoe vaak wordt de hoefbescherming gebruikt in welke gang? En het hangt natuurlijk ook af van het terrein waarop je paard ermee loopt.Als de hoefbescherming vooral nodig is bij het rijden op harde grindpaden of bij het rijden op asfalt (en uw paard mag ook in een speelse kudde in de actieve stal leven), dan is de slijtage natuurlijk navenant hoger dan wanneer het paard alleen zou worden gebruikt tussen een zachte chipbox en tapijtsnippers. Veranderingen in de halvloer

Kortom, hoe harder het materiaal, hoe minder slijtage. Omdat extreem hard materiaal (metaal) echter enkele nadelen heeft (zie vorige punten), proberen veel fabrikanten hier een goede middenweg te vinden. De steunrand van de hoefbescherming is vaak gemaakt van een ander materiaal (of versterkt met een harder materiaal) dan het overige (zool)gebied van de hoefbescherming. Of er worden ultralichte maar duurzame vezels (meestal koolstofvezels) verwerkt, waardoor de veerkracht toeneemt zonder in te boeten aan flexibiliteit.

In geval van twijfel moeten echter compromissen worden gesloten in termen van duurzaamheid in plaats van flexibiliteit van het materiaal - in het belang van de gezondheid van uw paard.

Voor ons mensen is het hanteren ook een belangrijk punt in de moderne hoefbescherming. Dit betekent enerzijds het aanbrengen en verwijderen, evenals het gebruik in het dagelijks leven. Hieronder valt bijvoorbeeld ook de mogelijkheid om in de winter antislip (schoenplaatjes) of bescherming tegen schoenplaatjes te kunnen bevestigen.

Idealiter zou de eigenaar ook in staat moeten zijn om de hoefbescherming te plaatsen en te verwijderen (na de juiste instructie van een professional). Want het kan keer op keer voorkomen dat de hoefbescherming snel verwijderd moet worden, bijvoorbeeld door een ziekte (bijvoorbeeld hoefabces) of een bezoek aan de dierenarts (voor röntgenfoto's of ander onderzoek). Of omdat het paard wordt omgeschakeld naar blootsvoets en de hoefbescherming dus niet de hele tijd tussen het bekappen op de hoef moet blijven zitten. In dergelijke situaties is het vaak handig als de eigenaar de hoefbescherming 1-2 weken na het bekappen zelf kan aanbrengen of 1-2 weken voor de volgende bekapping zelf kan verwijderen.

In het geval van een verwijderbare klauwbescherming is het natuurlijk ook van belang dat de afhandeling met veelvuldig aan- en uittrekken zo ongecompliceerd en foutloos mogelijk kan worden uitgevoerd en dat dit niet leidt tot overmatige extra inspanning .

Kwaliteit heeft zijn prijs. Dat geldt ook voor moderne klauwbescherming: de afgelopen jaren zijn er enorm grote ontwikkelingen geweest in de kunststoftechnologie, waar natuurlijk ook eerst voor betaald moet worden. Toch mag goede klauwbescherming geen kwestie van geld zijn: goede klauwbescherming moet betaalbaar zijn zodat zoveel mogelijk paarden ervan kunnen profiteren.

De totale kosten worden echter beïnvloed door verschillende factoren die op een gedifferentieerde manier moeten worden bekeken:

- Materiaalkosten (eerste aankoop en verbruiksartikelen)

- Slijtage of herbruikbaarheid van het materiaal

- werkuren

Veel hoefbescherming is in eerste instantie erg goedkoop, maar kan maar één keer gebruikt worden en moet door een vakman met de nodige werkzaamheden worden aangebracht. Dit relativeert de goedkope aanschafkosten in de loop van de tijd.

Andere varianten van hoefbescherming zijn daarentegen vrij duur in aanschaf, maar kunnen meerdere keren of gedurende een lange periode worden gebruikt en kunnen door de eigenaar zelf worden afgesteld en bevestigd. Dit plaatst de acquisitiekosten in perspectief in de tijd.

Als je de kosten voor verschillende klauwbeschermingsopties vergelijkt, moet je altijd alle drie de factoren meenemen en bijvoorbeeld de totale kosten voor een jaar berekenen.

Als paardeneigenaren moeten we ons bewust zijn van de impact die onze moderne paardenhouderij heeft op het milieu. Het aantal paarden in veel (Europese) landen is de afgelopen jaren stabiel gebleven, maar neigt toe te nemen; Alleen al in Duitsland werden in 2019 ongeveer 1,3 miljoen paarden geteld. En in deze massa maakt het natuurlijk verschil hoe we onze paarden houden, ze voeren en met welke producten we ze uitrusten.

Alle klauwbeschermingsvarianten hebben een ander “knelpunt”: bij kunststof varianten is het vaak de kunststof zelf die een slecht ecologisch evenwicht vertoont. Er moet ook rekening worden gehouden met de toxines in de productie (losmiddel) of in de lijmen. Hierbij is het belangrijk om te vermelden in welk land de kunststof bescherming wordt vervaardigd: in Europese landen zijn er strenge wettelijke eisen die in ieder geval voorkomen dat deze stoffen in het milieu terechtkomen.

Vaak wordt ook gehoord dat het plastic tijdens gebruik afschuurt en microplastics in de grond achterlaat. Ja, in kleine hoeveelheden klopt dat. Je sneakers en fietsband doen echter hetzelfde.

In het geval van metalen klauwbescherming is er daarentegen geen milieubelastend materiaal nodig voor montage. Maar ook hier slijt de klauwbescherming na verloop van tijd af en verdwijnt het afgewreven materiaal in het milieu. Daarnaast mogen de winning en het smelten van de metalen niet buiten de ecobalans blijven. Zo is bauxiet het uitgangsmateriaal voor de productie van aluminium en worden hiervoor grote delen van het regenwoud gekapt. Natuurlijk is de vraag naar metaal voor hoefijzers erg klein in vergelijking met de rest van de wereldwijde vergelijking - maar degenen die zich zorgen maken over het milieu mogen deze aspecten niet negeren.

Al met al is geen enkele hoefbescherming echt milieuvriendelijk - helaas. De negatieve effecten kunnen echter worden verminderd als de klauwbescherming gedurende lange tijd kan worden gebruikt. Materiaalslijtage en herbruikbaarheid spelen hier dan ook een belangrijke rol.