Goodsmith ervaringen
Klebebeschlag

Kunststof beslag in dressuur

3 Min. Lesezeit

Inmiddels mag ik de Goodsmith al meer dan 3 weken testen en wil ik hier mijn ervaringen delen.

Maar eerst even iets over ons (mijn paard en mij), zodat jullie weten wie we zijn en wat we doen.

Ik ben Helga, woon in München, rijd al 40 jaar paard en heb sinds 30 jaar eigen paarden. Mijn PRE-hengst Lentisco draagt zijn Goodsmith sinds 24 april 2018.

Lentisco is 10 jaar oud, heeft een stokmaat van 164 cm en weegt 550 kg. Hij is in de dressuur opgeleid tot M-niveau en verkeert in een zeer goede trainingsconditie.

Onze dagelijkse training is gevarieerd. We werken aan dressuuroefeningen, gaan graag een rondje in het buitengebied en oefenen daarnaast aan de dubbele longe, de lange teugel en de circensiek. Lentisco woont in een ruime box met strostrooisel en gaat overdag op de paddock (grof grind) of de weide.

Mijn hoefsmid adviseert om hem op blote hoeven te laten lopen, omdat de hoefkwaliteit erg goed is. Helaas zijn onze bodems eerder ongeschikt voor blote hoeven. De stalerf is met grind bedekt en tijdens het buitenrijden moeten we veel over de weg. De kleine kiezelsteentjes drukken telkens in de zool en door de typische gang van Spanjaarden met de voorbenen slijten de hoeven schuin af op de weg.

De montage van het kunststof beslag werd door mijn hoefsmid en de jongens van Goodsmith uitgevoerd. Dat ging goed. Hoef reinigen – grondplaat op maat snijden – lipjes aanlassen. Bij mijn paard kozen zij voor de variant zonder teen, gewoon omdat ze wilden testen hoe goed de Goodsmith met minder lipjes zou houden.

Mijn paard had nog nooit iets aan de hoeven gehad en we waren allemaal benieuwd hoe hij met het kunststof beslag zou lopen. Ik zette hem aan de longe en we gingen naar de rijbaan. Stap, draf, galop. Hij liep onveranderd. De Goodsmith hinderden hem niet en irriteerden hem ook niet. Eerste test al geslaagd. Bij mijn eerste dressuursessie viel mij op dat hij veel vrijer uit de schouder komt.

Hij hield zich anders af en toe in de schoudergordel wat vast, wat overigens altijd op te lossen was met gymnastiserend opwarmen. Nu liep hij vanaf het begin vrij uit de schouder. Blijkbaar was hij toch wat gevoelig. Weg, grind, geen probleem. Renbaan, vasthouden. Over een kleine talud in een beek, ongeveer 100 m door de beek en over een talud er weer uit, vasthouden. Veldwegen en ook diepe bodems hebben ze doorstaan.

Vrij laten lopen, longeren, circensiek. De Goodsmith hebben alles meegemaakt. Wild rondrazen in de hal, snelle starts aan de longe (als er weer eens het gevaarlijke spook in de hoek zit), Spaanse pas, compliment, liggen, zitten, steigeren. Ze hebben het altijd gehouden.

Slechts één keer zijn we er één kwijtgeraakt. Tijdens de vlucht voor een zeepbel :). Hij trapte zichzelf van achteren en je kon goed horen hoe het beslag losliet. Het paard kwam daarbij ook niet in de problemen. Ik denk dat hij bij die actie ook een ijzer eraf had getrapt, en in zoverre was dat voor mij oké.