Kleefijzers voor IJslanders

Hallo allemaal,

ik heet Magdalena Müller, ben 25 jaar oud en had als klein meisje al alleen oog voor paarden. Op mijn negende begon ik met voltigeren, om me voor te bereiden op het rijden. Op mijn tiende stapte ik over op echt paardrijden. Een jaar later kwam ik bij mijn lievelingsras terecht – de IJslanders – en sindsdien rijd ik IJslands. Op mijn 13e kreeg ik mijn eerste eigen paard, Helfari, die tot op de dag van vandaag bij mijn bende hoort en nu trots 18 jaar oud is. Met hem ben ik in de wedstrijdsport gestart en samen hebben we heel wat prijzen in de jeugd- en juniorenklasse weten te bemachtigen.

Tijdens mijn eindexamentijd werd het wedstrijdrijden op een laag pitje gezet, maar daarna ging het direct voor een jaar naar IJsland. In IJsland kon ik me verder bijscholen rondom de IJslandse paardensport en daar kwam ik ook aan mijn beide Goodsmith-paarden, Fanndis (9 jaar oud) en Hlynur (11 jaar oud), die inmiddels al 5 jaar bij mij in Duitsland zijn. Mijn vijfgangenruin Hlynur fra Hala is dressuurmatig goed opgeleid en ook in voor kleine sprongen. Fanndis fra Hala is eveneens vijfganger. Toen ze naar Duitsland kwam, had ze eerst een babypauze en werd daarna voorzichtig opgewerkt. Ze is nu sinds ongeveer een jaar in training.

Met deze twee paarden ben ik veel op oriëntatie- en buitenritten en ook veel met dressuur- en gangentraining op diverse cursussen onderweg. Daarnaast waren we dit jaar ook aanwezig op kleinere recreatieve wedstrijden en we beginnen op dit moment ook langzaam met het inrijden. Al met al werken we zeer veelzijdig – er is bijna niets wat ik niet met mijn paarden kan doen. Daarom de test: lijmbeslag bij IJslanders. Kan dat werken?